Książka z 18-tego wieku o budownictwie kościołów. Ryciny fajne są dopiero na samym końcu. Widać na nich jak samymi "ręcyma" budowano ogromne gmachy.
formatting link
fragment wstępu, w którym autor krytykuje teorię opowiadając się za praktyką. To czy miał rację jest sprawą dyskusyjną nawet dzisiaj. Cytat: " Widziawszy tylko mechanikę wydaną dla szkolnej młodzi narodu polskiego zaostrzającą raczej dowcip, niż pomagającą w biedzie; ćwiczącą rozum, lecz nie wspierającą w gwałtownych przygodach i nędzy, na liczby tylko rachowaniu i zgadzaniu stosunków rozmaitych przez algiebrę, ciał wagi, płynności, ciężaru, światła, ruchu, biegu, spadku, etc. zasadzoną. Wydać mechanikę czyli wiadomość o silniach i o używaniu tychże w przykładach umyśliłem, równie (jak tamta) z rozumu swój początek ciągnąca i na stosunku się przez rachubę wynikającym gruntująca (co do wyższego geniuszu ludzi innemi władających należy), mimo atoli tych wszystkich matematycznych kalkulacji, powszechności ludu, czy gospodarzom, czy panom, czy artystom, bez porównania więcej użyteczniejszą. " Ryciny autor zapożyczył z dzieła włoskiego mistrza Mikołaja Zabaglia
formatting link