[OT] naprawka ksiazki

Witam. Nie znam książki p. Schiera więc nie znając jej budowy nie podam gotowca a raczej zasady. Jakby co - to pytaj dalej.

- jezeli rozpadło się szycie/klejenie grzbietu to spróbuj oddzielić książkę od okładek. Stare książki miały zwykle kawałek płócienka, którym były wklejone w okładki, a miejsce klejenia maskowała tzw wyklejka - czyli biały/kolorowy, złożony na pół arkusz papieru. Wyklejkę mozna podważyć chociażby nożem a potem płócienko delikatnie oderwać od okładek. Jak okładka jest po prostu kolejną kartką to wystarczy ją oderwać.

- jeżeli książka jest klejona, to ściskasz strony dwiema listwami w odległości jakichś 5-6 mm od grzbietu i nacinasz kartki piłką do metalu co min 2 cm (bruzda 3-4 mm głębokości). W te bruzdy wklejasz szpagat albo nawet pęki zwykłych nitek, wyprowadzone po 2-3 cm na boki. Potem całość zalewasz klejem, a w klej wciskasz kawałek szmaty (zamiast oryginalnego płócienka, które z pewnością szlag trafił). Używaj kleju introligatorskiego (albo kazdego, który daje elastyczną spoinę - może być nawet wikol). Jak grzbiet podeschnie, zdejmujesz ściski i rozklejasz wystające końce nitek na boki. Efekt ma być mniej więcej taki, jakbyś przewiercił się się przez książkę i przeciągnął przez otwór nitkę (takie niby - szycie) ale zamiast wiercenia jest nacięcie bruzdy i potem zaślepienie jej klejem.

- jeżeli książka jest szyta wszystko zależy od stanu kartek. Można zalać grzbiet klejem + szmata, a potem przyszyć każdą zszywkę do szmaty nitką dublując oryginalne szycie albo spinacze (robota mozolna ale efekt chyba najlepszy). Jeżeli kartki sa delikatne, albo już się poodrywały potraktuj je jak grzbiet klejony.

- UWAGA - Jeżeli książka ma plany/rysunki rozkładowe, to po takiej naprawie nie będziesz miał do nich dobrego dostepu. Lepiej je poskanować/pokserować zawczasu

Grzbiet - najlepsze byłoby impregnowane płótno, ale wystarczy (jak musi) kartka od ubiegłorocznego kalendarza sciennego. Nakładasz okładki na książkę, wymierzasz jak szeroki pasek musisz udciąć (dobrze, żeby nachodził min 1 cm na okładkę), nagniatasz miejsca, w których grzbiet będzie pracował podczas otwierania książki i przyklejasz. Grzbiet musi być zawinięty do środka, wtedy krawędzie nie będą się strzępić.

Jak masz gotową książkę to potem zostaje tylko wkleić ją w okładki (znaczy przyklejasz szmatę do tekturek, potem dodajesz wyklejki - np kartka A4 złożona na pół, jedna połowa przyklejona do okładki, tak ze maskuje szmatę, a 5mm pasek drugiej połowy przyklejasz do pierwszej strony książki).

Najlepiej popatrz, jak zbudowana jest jakaś GRUBA książka starego typu - encyklopedia, słownik. I spróbuj to odtworzyć.

Powodzenia ZzB

Wielkie dzieki

Nigdy ksi±¿ka nie by³a wklejana bezpo¶rednio w ok³adki nawet ¿adnym p³ucienkiem. P³utno jest wklejane na grzbiet w jego celu wzmocnienia a na brzeg grzbietu przyklejana jest tzw. kapita³ka, która po zamkcniêciu ksi±¿ki wygl±da jak cienki wa³eczek (którym w sumie jest). Ta twoja wyklejka mo¿e byæ naklejona miêdzy kapita³ki jedynie w celu maskowania.

Tu niby OK, ale zapomnia³e¶ dodaæ, ¿eby przed klejeniem ksi±¿ki dodaæ na przód i ty³ po z³o¿onej na pó³ kartce. A dalej wyrównaæ i przykleiæ odstaj±ce nitki, czy szpagat na wierzch bloku tak, ¿e po do³o¿eniu tektury ok³adki znajd± siê one miêdzy tektur± i do³o¿on± kartk± i bêd± niewidoczne lub ma³o widoczne. Jedn± stronê kartki przykleja siê do tektury ok³adki druga pozostaje dodatkow± kartk±.

Inny sposób je¶li ksi±¿ka jest szyta da siê j± rozszyæ polega na wstawieniu do bloku ksi±¿ki za pierwszy i ostatni zeszyt kartki z³o¿onej na pó³ i jeszcze na ok 1 cm od grzbietu zgiêcia. Ten drugi grzbiet jest grzbietem w³a¶ciwym, a 1 cm zak³adki wchodzi do ¶rodka ksi±¿ki miêdzy 1 a 2 zeszyt i miêdzy przedostatni i ostatni. Zsystko to mo¿na zszyæ (najlepiej na 2-3 tasiemkach) które po obciêciu s± przyklejane do zewnêtrznej kartki (tej dodatkowej).

Ok³adki robi siê z 3 kawa³ków tektury - 2 na ok³adki i 1 na grzbiet. tektura musi byæ wiêksza od boków ksi±¿ki - musi wystawaæ kilka mm. i nie dochodziæ do samego grzbietu - kilka mm przed grzbietem. Tekturê grzbiet dajemy równie¿ 2-3 mm wê¿sz± od grzbietu (zale¿nie od grubo¶ci bloku). Tak odmierzone na bloku tekturki uk³adamy na papierze, p³ótnie, skórze a tekturê grzbietu równo miêdzy nimi w ¶rodku. Potem trzeba pozawijaæ wystaj±ce czê¶ci papieru (p³ótna) do wewn±trz, przykleiæ i równo doci±æ. Na wewnêtrzn± czê¶æ tektury naklejamy zewnêtrzne kartki ksi±¿ki. Tekturka dana na grzbiet mo¿e w zale¿no¶ci od grubo¶ci ksi±¿ki byæ grubsza lub cieñsza. Zapobiega ona jedynie wichrowaniu papieru ok³adki. Nie jest przyklejana do grzbietu. Im grubsza tym ksi±¿ka trudniej siê otwiera.

Witek

Witam.

Widzę, że trafiłem na fachowca, więc teraz porady są już najwyższej proby. Ale dodam jeszcze kilka uwag.

Kiedy za wczesnego Gierka chodziłem do szkoły, to książki do nauki miały własnie taka budowę, o jakiej pisałem. Jak chciałem odzyskac tekturę z okładek (na modele :) ) to musiałem z wewnętrznej strony okładki oderwać wyklejkę, a nastepnie to "płócienko", które było przyklejone (a czasami nawet przyszyte) do zeszytów książki.

Dokładnie. A poza tym przenosi wszelkie siły z okładki bezpośrednio na grzbiet a nie na kartki.

Dokładnie. Nie pisałem już o tym, bo co prawda ładnie wygląda ale dla osoby która robi to pierwszy raz może być dodatkowym utrudnieniem

Nie zapomniałem. Stosowałem takie rozwiązanie ale zbyt często kończylo się to przerywaniem tej przyklejonej do tektury kartki (może gdzieś popełniałem błąd). Dlatego robię dokładnie odwrotnie - szycie kończy się na ostatniej kartce książki, tak przygotowany blok wklejam w okładki, a tą dodatkową kartkę przyklejam jedną połową do wewnętrznej strony okładki - maskując płócienko - i a drugą połową na szerokości 5 mm do pierwszej strony książki maskując szycie. Może to i mało elegancko wygląda, ale moim zdaniem jest dużo bardziej wytrzymałe. Dodatkowa kartka (która może mało profesjonalnie nazwałem wyklejką) nie jest narażona na jakiekolwiek naprężenia, a linia gięcia pracuje jak zawias, bo zasadnicze obciążenia przenosi maskowana przez nią szmatka. Twoje rozwiązanie zastosowalem potem tylko raz, przy oprawianiu tomiszcza o grubości prawie 5 cm, ale w tym wypadku szyłem książkę razem z okładkami, które nie były jednym kawałkiem tektury a 'łamały' się w odległości 1 cm od linii grzbietu.

Tego sposobu nie znałem - dzięki za pomysł :)

Dla książek do 1,5 cm grubości tekturkę grzbietową można sobie darować

Książki z biblioteki oprawiane przez introligatorów dokładnie tak wyglądały. Nie mając dostępu do impregnowanego płótna musiałem wymyślić sposób na zastąpienie go kredowym papierem. Przy mojej metodzie okladka dochodziła do krawędzi grzbietu - zauważyłem, że calość wtedy lepiej pracuje. Ale troszeczke inaczej robiłem wtedy grzbiet - wymagalo to nagniecenia jednego lub dwu rowków na stronę w kartce będącej grzbietem tuż za krawędzią tektury . Wtedy podczas otwierania książki, tekturki schodząc się do jednej płaszczyzny tworzą z kartką grzbietu coś w rodzaju litery omega.

(...ciach...) Opisałes to bardzo obrazowo, dużo lepiej niż ja.

Myślę że teraz już dedman ma komplet informacji. Powodzenia ZzB

U¿ytkownik "ZzB" snipped-for-privacy@unisoft.com.pl> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@news.internetia.pl...

(..)

Cze¶æ,

alternatywny szybki sposób zszycia ksi±¿ki klejonej ( w miêkkich ok³adkach)::

1. Uk³adasz na desce ksi±¿kê z odci±gniêtymi w ty³ ok³adkami ( na desce blok ksi±¿ki, ok³adki wystaj± poza deskê). Nakrywasz drug± desk±, tak, zeby grzbiet bloku wystawa³ na ok 2-2,5 cm

2. wkrêcasz ca³o¶æ przek³adañca w prasê, bierzesz wiertarkê z wiert³em do drewna fi2 (2mm ¶rednicy, nie wiêksze) i nawiercasz przy lini grzbietu otworki co 2-3 cm.

Wa¿ne - je¿eli blok jest odkszta³cony (wygiêty w ³uk itp) - trzeba go wkrêciæ w prasê tak, ¿eby by³ prosty

Wierciæ trzeba w miarê bilsko grzbietu - ok 2-3 mm, ¿eby potem dobrze siê ksi±zka otwiera³a. Dziurki obowi±zkowo potem czym¶ przycisn±æ - powstaj± przy nich nieznaczne wybrzuszenia - niwelujemy je.

1. Wykrêcamy ksi±¿kê z prasy, bierzemy dobr± mocn± niæ (mo¿na przeci±gn±æ j± woskiem, ¿eby by³a mocniejsza ) i przeszywamy blok ksi±¿ki wzd³u¿. Wi±¿emy nitki, ucinamy, supe³ek chowamy w dziurce ¿eby nie wystawa³.

1. Pêdzelkiem nanosimy klej na lini nici i doklejamy ok³adki.

Je¿eli ok³adka jest w 'agonalnym stanie', odklejamy ja przed ca³a operacj±, i zszywamy jedynie sam blok ksi±¿ki . Po szyciu zwymiarowujemy blok i odpowiednio uzupe³niamy ok³adkê. Przyklejamy do bloku i je¿eli jest potrzeba to przycinamy j± no¿em.

Je¿eli blok by³ w kilku lu¼nych kawa³kach , mo¿e nie udaæ siê zszyæ go idealnie i wedy trzeba przyci±æ go no¿em tarczowym ( zawsze w prasie) lub gilotyn±

Idealna metoda je¿eli blok tylko popêka³ (wysech³ klej) lecz jest jeszcze w ca³o¶ci .

Pozdrowienia

Alina

U¿ytkownik "ZzB" snipped-for-privacy@unisoft.com.pl> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@news.internetia.pl...

Stosuj zwyk³e p³ótno lniane, lew± stronê trzeba zmechaciæ metalow± szczotk± ( tak± do obczyszczania np. p³otu z farby przed nowym malowaniem). Mechacimy ¿eby nie wy³azi³ klej. Po zmechaceniu spodu tkaniny wycinamy potrzebne do oprawy kawa³ki.

Oprawê malujemy gêstym klajstrem (tkaniny nigdy) i delikatnie dociskamy p³otno. Kostk± introligatorsk± dopracowujemy rowki przy grzbiecie i naro¿niki

Mo¿na u¿ywaæ tak¿e kleju typu wikol. Przed na³o¿eniem tkaniny trzeba chwilkê odczekaæ ¿eby klej nieco podsech³.

papieru kredowego nie polecam - z czasem odpada warstwa 'kredowa'. On tylko ³adnie wygl±da, jest s³aby i kruchy. Lepszy zwyk³y szary papier pakunkowy wybarwiony farbk± klajstrow± lub akrylówk±. Po oprawieniu - na³ozyæ warstwê caponu, utwardza i kolory s± trwalsze. Obowi±zkowo doci±¿yæ ¿eby nie zwichrowa³o oprawy

Pozdrowienia Alina