RC - wyznaczanie środka ciężkości

Wejdź na stronę Piechowskiego ,znajdź artykół na ten temat i jest tam programik -działa znakomicie liczy sie " samo "

Witam

"Roh" snipped-for-privacy@kr.onet.pl> napisał:

swojej prostocie znakomity. Sprawdziłem go kilkakrotnie na modelach z zestawów, gdzie producent podaje połozenie ŚC w instrukcji. Sprawdza sie całkowicie i co ważne również w locie. Ale nie o to mi chodziło. Ten program wylicza gdzie POWINIEN sie znajdować ŚC przy zadanej geometrii płatowca. W moim przypadku wiem, gdzie ŚC powinien być a chodzi mi o wyliczenie jak rozłożyć elememnty wyposażenia aby ŚC znalazł sie w żądanym miejscu, lub wyliczyć, gdzie się znajdzie ŚC jeżeli upchnę wyposażenie tam gdzie planuję. Chodzi więc o czystą geometrię (chyba nazywa się to statyka) i momenty sił, bez wnikania w kształt skrzydeł itp. Punktem wyjsciowym jest położenie ŚC modelu pustego który zmierzyłem oraz położenie ŚC jakie powinno byc. Np. w moim przypadku jest obecnie (bez wyposażenia) o 55 mm za bardzo z tyłu.

Pozdrawiam Marek Popów Latające RC

Cześć,

Moment siły (o to Ci chodzi?):

M = d * F

gdzie: M - moment siły d - ramię F - przyłożona siła ( w tym przypadku pewnie siła cieżkości m*g)

Ale czy nie łatwiej organoleptycznie rozlokować osprzęt? :)

Witam

"Roh" snipped-for-privacy@kr.onet.pl> napisał:

swojej prostocie znakomity. Sprawdziłem go kilkakrotnie na modelach z zestawów, gdzie producent podaje połozenie ŚC w instrukcji. Sprawdza sie całkowicie i co ważne również w locie. Ale nie o to mi chodziło. Ten program wylicza gdzie POWINIEN sie znajdować ŚC przy zadanej geometrii płatowca. W moim przypadku wiem, gdzie ŚC powinien być a chodzi mi o wyliczenie jak rozłożyć elememnty wyposażenia aby ŚC znalazł sie w żądanym miejscu, lub wyliczyć, gdzie się znajdzie ŚC jeżeli upchnę wyposażenie tam gdzie planuję. Chodzi więc o czystą geometrię (chyba nazywa się to statyka) i momenty sił, bez wnikania w kształt skrzydeł itp. Punktem wyjsciowym jest położenie ŚC modelu pustego który zmierzyłem oraz położenie ŚC jakie powinno byc. Np. w moim przypadku jest obecnie (bez wyposażenia) o 55 mm za bardzo z tyłu.

Pozdrawiam Marek Popów Latające RC

Witam

"dzozi" snipped-for-privacy@o2.pl napisał:

A możesz to napisać dla kilku obiektów zainstalowanych w modelu?

Pewnie łatwiej ale ze względu na wąski kadłub, bedę musiał prawdopodobnie "rowalić" pakiety LiPoly 4 celowe na 2 x 2 cele i szkoda mi to robić nie mając pewności czy efekt będzie wystarczający. Można oczywiście zastosować jakieś cieżarki zastępcze o tej samej masie co pakiety i poprzyklejać do modelu, ale myślałem, że da się to zgrabnie wyliczyć.

Pozdrawiam Marek Popów Latające RC

Witam Jestem za metoda "organoleptyczna" choc teoria jest bardzo wazna - zawsze jednak sprawdzam (na koniec) SC podpierajac model we wskazanym miejscu - i to jest najskuteczniejsza i najpewniejsza metoda przed pierwszym lotem... Alehar

Zawsze chciałem zadać to pytanie, które zaraz zadam:

W modelu wiadomo. Wyliczamy środek cięzkości i "organoleptzycznie" sprawdzamy, czy jest ok. A jek to się robi w prawdziwych, dużych samolotach? Wiadomo, że można teoretycznie obliczyć ciężar każdego elementu i znając jego położenie wyznaczyć SC. Ale w takim Boeingu są miliony części! Co, gdyby sie ktoś pomylił np. przy wprowadzaniu danych do komputera? Ja bym tam nie ufał obliczeniom i podparł nawet prawdzwego Beinga... A może robi ię to tak, że waży się nacisk na każde koło samolotu i w ten sposób wyznacza rzeczywisty SC?

Albo np. w ultralightach? Przecież w takich samolotach nikt tego nie będzie liczył. Podpiera się samolot za skrzydła?

Ja to robiłem kiedyś dla każdego elementu osobno, tak żeby mieć wyliczany SC w kolejnym ramieniu siły który tworzy się gdy wsadzimy już cały osprzęt do modelu w/g tych wyliczeń, a SC który był w pustym modelu psuje nam efekty. Hmmm nie wiem czy zrozumiałeś, bo z fizyką jak sam wiesz jest tak ze ciezkosie to tlumaczy ;) Pewnie jest jakis "gotowiec" wzór na to - ja niestety na niego nie wpadłem. Może któryś z kolegów jeszcze zna? Te o Ci podałem, to są proste ale pracochłonne rachunki :-(

Pozdrówka

To jest chyba trudniejsze, niż nam się wydaje. Np. rozszerzająca się belka biegnąca przez całą długość kadłuba. Jak to policzyć?

Witam

Dziękuję wszystkim, którzy próbowali pomóc w tym wątku. Problem rozwiązałem. Oczywiście chodziło o równowagę momentów sił pochodzących od elmentów wyposażenia i samego modelu, względem założonego środka ciężkości. Dwa nieskomplikowane obliczenia (równanie z jedną niewiadomą) i wyszło, że pakiet można przerobić, a model ostatecznie doważyć regulatorem, który jest jedynym elementem, gdzie mam względną "swobodę ruchu". Położenie reglera mozna też zresztą dość dokładnie wyliczyć.

Pozdrawiam Marek Popów Latające RC

Użytkownik "Lukasz" napisał :

................

.............................

Aaaaaaaaaaaa, :-)))))))))).

Zapraszamy na Politechnikę :-))). Oczywiście, że się liczy. Myślisz, że czemu studia na MEiL trwają 5 lat? A i tak po nich trzeba jeszcze dużo popraktykować. We współczesnej technice w zasadzie wszystko się liczy, przeprowadza symulacje, sprawdza model (nieważne czy to czołg, mikroprocesor czy pralka) i dopiero potem powstaje prototyp.

W dużych samolotach próba podparcia punktowego mogłaby się źle skończyć dla semgo samolotu a już na pewno dla poszycia skrzydeł :(

Sposoby obliczeń z zastosowaniem systemów projektowania CAD są już na tyle precyzyjne że samoloty pasażerskie powstają bez budowania prototypów (tzn jest jeden egzemplarz na którym sprawdza się zgodność obliczeń z obiektem rzeczywistym, ale nie służy to do dalszych zmian konstrukcyjnych tylko potwierdzenia jakości obliczeń) Dużo taniej jest zrobić zaawansowany program symulacyjny niż zbudować samolot pasażerski-prototyp.

PZDR Skazoo

Witam, Wzór pierwszy

nie ufa³ :-). Nie bardzo sobie wyobra¿am budowê np. A380 tak na oko a potem modyfikowanie pierwszego prototypu, drugiego .... dziesi¹tego. Kto by za to zap³aci³? Taniej zatrudniæ grupê in¿ynierów ni¿ budowaæ kilka kosztownych prototypów.

Je¿eli coœ jest wyliczalne w sensownym czasie, to siê to liczy, na tym miêdzy innymi polega praca in¿yniera. Dla przyk³adu równanie Naviera-Stokesa jest nierozwi¹zywalne na dzieñ dzisiejszy co przysparza wiele trudnoœci. Programy symuluj¹ce tunele aerodynamiczne s¹ wykorzystywane ale i tak pe³ne badania przeprowadzane s¹ w rzeczywistych tunelach aerodynamicznych, które s¹ doœæ kosztownymi zabawkami. Piszê to na mój stan wiedzy, poniewa¿ byæ mo¿e w ostatnich latach moc obliczeniowa wzros³a wystarczaj¹co aby rozwi¹zania szukaæ metodami przybli¿eñ i to na tyle skutecznie, ¿e wyniki s¹ wystarczaj¹co dok³adne. I to jest (a przynajmniej by³o) jedno z zadañ nierozwi¹zywalnych (niepoliczalnych) przez in¿ynierów.

Pozdrawiam Darek

Użytkownik "kojot" ...

Oj, dla wielu studentów trwajš więcej niż 5. A zwłaszcza na MEiLu. Co prawda już nie tak długo jak dawniej (kiedy powtarzanie było bezpłatne) ale i tak równe 5 lat stanowczo nie jest normš.

Pozdrawiam,

Kaper

A potem to ju¿ wystarczy wychwyciæ powsta³y przy obliczeniach b³±d, przeprojektowaæ p³atowiec i w powietrze. ;)