Amatorski miecz - jaka stal?

Podchodzisz do tej sprawy nie z tej strony. To budujace że chcesz coś zrobić. Niewielu jest takich jak Ty. Wszyscy jak czegoś nie można kupić to tego nie mają. Nie dasz rady zrobić takiego miecza bez praktycznych umiejętności i odpowiedniego wyposażenia. Pytasz o stal na miecz. Pomyśl jakie w czasach gdy miecze były bronia znali stale. To musi być taka sama stal. Wtedy robili to ze stali nazywanych dzisiaj ultrawysokowęglowymi. Taka stal ma zawartość węgla zbliżoną do żeliwa. Wielokrotne kucie sprawiało że uzyskiwała odpowiednie właściwości. Teraz podobno Amerykanie mają technologie produkcji tej stali na skalę przemysłową. Używa się jej do produkcji narzędzi skrawających. Oczywiście możesz próbować z różnymi innymi gatunkami. Ale to nigdy nie będzie to. Jak będzie twarda to będzie pękała. Jak nie bedzie pękała to da się zgiąć. A jak bedzie odpowiednio sprężysta i nie bedzie pękała to będzie sie wykruszało ostrze i zostaniesz trupem bo taki odprysk spokojnie może zabić. Sztuka kucia mieczy była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Nie można się tego samemu nauczyć. Dlatego np. samurajski miecz robiony teraz wg tamtych technologii kosztuje majątek. Tomek

Mateusz Gawenda snipped-for-privacy@o7p.pl napisał(a):

Miecze samurajskie składane są (wykuwane) z elementów wykonanych z różnych stali.

Informacje znajdziesz tutaj:

U¿ytkownik Mateusz Gawenda snipped-for-privacy@o7p.pl w wiadomo¶ci do grup dyskusyjnych napisa³:1ded8vzs9pv6c.165xqt76z111e$. snipped-for-privacy@40tude.net...

Napisze to co czyta³em i wiem na temat mieczy, co prawda jestem tylko skromnym teoretykiem, ale mo¿e wybierzesz co¶ co Ci siê przyda. I nie przejmuj siê lud¼mi którzy mówi±, ¿e nie da siê tego zrobiæ, braciom Wright te¿ mówiono, ¿e rzeczy ciê¿sze od powietrza nie lataj±.

Dobr± stal (sprê¿yst± a zarazem tweardê), mo¿na wykonaæ na dwa sposoby:

1. Damast skuwany: bierzesz prêt z miêkiej stali rozkuwasz go na p³askownik, a potem zagniasz w kszta³t litery V, w ¶rodek wk³adasz prêt ze stali wysoko wêgloweji V u góry zaklepujesz. Otrzymujesz w ten sposób prêt wysokowêglowy, otoczony miêkk± stal±. Ca³o¶æ rozkuwasz na p³askownik i brzegi zawijasz do ¶rodka, ca³o¶æ powtórnie rozkuwasz i tak kilka tysiêcy razy. Bêdziesz mia³ kompozyt sk³adaj±cy siê z warst stali wysoko i nisko wêglowej.
2. Starsza metoda, otrzymany materia³ ma mniejsz± sprê¿ysto¶æ. Bierzesz pre ze stali wysokowêglowej, rozgrzewasz i podczas ch³odzenia ca³y czas przekuwasz, ¿eby nie wytr±ci³y siê kryszta³y wêgla w stali i nie powsta³o ¿eliwo.

Hartowanie:

1. Rozgrzan± g³owniê hartujesz przez wrzucenie pionow do beczki z wod±, ¿eby nie powsta³y szkodliwe naprê¿enie.
2. Ca³± g³owni± z wyj±tkiem ostrza oklejasz miêkk± glina i tak ca³o¶æ hartujesz. Dziêki izolacji cieplnej na twardo bêdzie zaharotane tylko ostrze, reszta ostrza pozostanie miêkka i sprê¿ysta.
3. Ostatnia metoda, wymaga konia. Rozgrzewasz g³ownie, siadasz na konia i trzymaj±c w rêku miecz pêdzisz do przodu. Powietrz owiewa g³ownie i najbardziej ch³odzi wystowion± do przodu czê¶æ, czyli ostrze (jest to odmiana hartowania w glinie).

MC

wysokowêglowy,

Stal po zahartowaniu powiêksza swoj± objêto¶æ i rozsadza wyrób. Natomiast znacznie odpuszczone ostrze dobre nie bêdzie. Dlatego na pocz±tek dobrze jest wzi±æ stal konstrukcyjn±, ale o zawarto¶ci wêgla poni¿ej granicy hartowania. Po uformowaniu nale¿y wyrób nawêgliæ na odpowiedni± g³êboko¶æ, tak aby nawêglonej warstwy nie zeszliforaæ po pierwszym ostrzeniu. Nastêpnie znormalizowaæ, aby by³o ma³e ziarno i zahartowaæ na szk³o, czyli jak najlepiej. Nastêpnie tylko odprê¿yæ a nie odpuszczaæ, w temperaturze oko³o

wt snipped-for-privacy@poczta.onet.pl> napisał(a):

Dlatego mistrzowie starożytni obkładali ostrze glinką, aby zahartowało się tylko tam gdzie trzeba pasmowo.

Noże hartowane powierzchniowo z jednej strony mają własciwość samoostrzenia. Sciera się tylko jedna strona i zostaje ostra krawędź. Czyli istnieje jakaś metoda hartowania powierzchniowego( może indukcyjnie?).

Pozdrowienia